Projektor
Wim Janssen (BE), Dušica Dražić (RS)
installation, 2017, 16:31

Po drugiej wojnie światowej reżim Tito przydzielił kinematografii nową, ważą rolę w życiu Jugosławii. W bardzo krótkim czasie zbudowano wiele nowych kin, w Belgradzie założono największe studio filmowe w Europie, a słoweńska Iskra rozpoczęła masową produkcję projektorów filmowych 35mm. Legendą wśród nich stał się model NP-21 (NP to skrót od Narodni Projektor, czyli Projektor Narodowy). Na potrzeby pracy, projektor NP-21 został rozłożony na części. Na podstawie każdej z nich zrobiono osobną formę, a następnie odlew z brązu, po czym wszystkie odlewy zmontowano ponownie tworząc nowy, w pełni funkcjonalny, monumentalny projektor. Proces ten został sfilmowany na taśmie 35mm, rejestrując piękno rzemieślniczego kunsztu odlewniczego oraz materialne podobieństwa między brązem a kliszą filmową. Spostrzeżenie, że projektor ujawnia proces, w którym sam jest wytwarzany, wykracza poza czysto konceptualne stwierdzenie. Projekt jest hymnem na cześć ręcznej pracy, a jednocześnie opowiada o fundamentalnej zmianie, która zaszła w sztuce rzemieślniczej.

Wim Janssen (BE), urodził się w 1984 r., mieszka i pracuje w Antwerpii. W swojej twórczości wykorzystuje technologie i funkcjonalności mediów audiowizualnych. Jego prace mają formę instalacji medialnych, wideo i filmów, przy czym często jedno medium przekładane jest na inne. Jego dzieła prezentowane były na festiwalu Ars Electronica w Linzu, na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Rotterdamie, w Muzeum Sztuki Współczesnej w Belgradzie i w Muzeum Sztuki Współczesnej MUHKA w Antwerpii.

Dušica Dražić (RS), urodziła się w Belgradzie, a obecnie mieszka w Antwerpii. W swojej twórczości skupia się na przestrzeniach nieregularności, różnicy i elastyczności oraz ich transformacjach. Zgłębia je pod kątem kulturowej ciągłości, symbolizmu i jednostkowych działań. Gromadzi ślady wskazujące na nieustanne negocjowanie i redefiniowanie kultury, wykorzystując je w swojej twórczości. Jej prace prezentowano w Szwedzkim Muzeum Historycznym w Sztokholmie, na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Rotterdamie, w Power Plant w Toronto, na Międzynarodowym Biennale Młodych Artystów w Moskwie oraz na przeglądzie Real Factory w Instytucie Francuskim w Japonii (Tokio).

Powiększ
Zmniejsz